| Speech voor Moeder Aarde |
|
Door Morten Wolf Storeide, Noorwegen 2006
Wij zijn allemaal mensen, alle volkeren, jij, ik, onze naaste buren.
Het maakt niet uit waar je leeft in deze wereld, of het in Afrika is of Zuid-Amerika, of het in Azië, Europa of de V.S. is, wij zijn allemaal broeders en zusters in ons mens-zijn.
Alle mensen van de wereld, rijk of arm, gelijk welke kleur, religie of politieke stroming, wij wonen allemaal op deze ene planeet, Moeder Aarde.
Het is tijd om deze vragen te beantwoorden: Willen we werkelijk ons huis vernietigen? Willen we echt oorlog, honger en rampen? Willen we echt onze komende generaties een planeet geven in zo'n conditie dat er geen hoop is voor overleven?
Moeder Aarde huilt. Zij beeft van angst om al haar kinderen te verliezen. Terwijl wij graven en boren om te pakken wat ons goed dunkt voor een grotere welvaart.
Moeder Aarde huilt. En binnenkort heeft ze geen tranen meer over. En dan zal het te laat zijn
De tijd is gekomen om samen te gaan staan. Alsjeblieft, ik vraag jou, neem elkaars handen, til ze hoog op en maak een gebed, terwijl de World Drum haar lied zingt en we haar hartslag voelen.
Het is de hartslag van Moeder Aarde. Het is onze hartslag, van ieder van ons op deze wereld. Het is de hartslag van het leven zelf. Laten we er voor zorgen dat dit hart kan blijven slaan.
|
